Binmediğim hiç bir otobüs
Beklemediğim hiç bir durak kalmadı bu şehirde
Gittikçe azalıyor hayat
Neyi erken yaşadıysam
Hep ona geç kalıyorum
Sana göçüyorum her sonbahar
Yolların çıkmıyor aşkıma
Unuttuğun yağmurların adı saklımda
Seni içimden terk ediyorum

Susmaktan yoruldum
Kuşlar ve şarkılar bu şehri terk edeli beri
Efkar demliyorum gözlerimde
yaşlarımı, yanağıma varmadan öldürüyorum
Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi
Alnını yüreğime dayadığın güne bakıp
Seni içimden terkediyorum

Ne unutacak kadar nefret ettin
Ne hatırlayacak kadar sevdin
Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin biliyorum
Beni hep bulmamak için aradın
Yanılgımdın
Yandığımdın
Yangındın

Sensizliğe yenilmek
Sana yenilmekten zor olsada
Ardımda bir sürü "belki"ler bırakarak
Seni içimden terk ediyorum

Şimdi
İçimde öldürecek bir anı bile bulamayan
İki yarım kaldık
Tamamlayamadık bizi
Elinden tutamadık yanlızlığımın
Saçlarımıda uzaklarına gömdün

İçimin mavisi senin okyanusundandı
Al! geri veriyorum.
Kilitleri hep yanlış kapılara vurdun
Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim
Sana bensizliği terkediyorum

"Yârime uzanmayan bütün dallarım kırılsın" demiştin
Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi?

Ne tuaf değil mi?
İçimi acıtanda sendin
Acımı dindirecek olanda
"Ya öldür beni"dedim
Ya da git benden
İçi bulanık bir sevdanın ucunda
Seni kaybettim
Aldırmadın aldırmalarıma
Bir gecede yakıp yârini
Şafaklara sattın ihanetini
Küllerime basanlar bile utandı yaptığından
İşte soluk bir ömrün son nefesi

Benden
İçimden
Terkediyorum

varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık, sadece olmayacaksın..
sensiz kalma ihtimalı olmayacak, alayına kurulmuş cümlelerin sonunda..
belki bir kaç satır arasında unutulacaksın, bir müddet sonra.. içimden
olmayacak , boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim..
hani hep kızardın ya, konuş konuş derdin... haykırabilirmiyim
korkaklığını.. bıraktığın bu mavi düşleriyşe mavi yalnızlığı, artık
sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken, haykırabirmiyim
dersin, susarmıyım, gülüp geçermiyim yoksa...?? aslında alıştırmalıyım
kendimi hiç dönmeyecekmişsin, dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi
farzetmeli, unutmalı.. seni hiç tanımamış gibi, yaşamımı
sürdürmeliyim.. var olduğum her yer aşkın şehri olmalı artık yeniden
sevmenin sevilebilmenin yeri her yer. zamanı yaşanan ve gelecek tüm
zamanlar olamalı benim için.. evet sayfalardan koparıp bir bir
savurmalıyım seni.. yaşanmış tüm zamanlara, uzaklaşan her adımla
hapsetmeliyim bu anılar sokağına.. kopan takvim yaprakları, sensiz
geçen günleri saymamalı, yokluğunun güncesini tutmayı artık
bırakmalıyım.. kabullenmeli, hazmedilmeli, aldırmamalı, hatta sana hak
verebilmeliyim.. bu satırlarla büyümeye başlamalıyım, sırf seni ve
çocuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmek için.. zira yoksun ''sanki
benim hiç senim olmamış'' ''sanki biz hiç yaşamamışız, sanki aşk
denen o hoyrat sarkıyı mırıldanmış ve sonra yarım bırakmışız gıbi

o kendini biliyorr...

Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni
gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka
yerde
olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın,
orada kalmalıydın. çok aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu
kadar
kolay kabullendi seni. Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden
ne
ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin.

Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım
seninle. çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin
renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelya idin
pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın
bir
ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize
tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim.

Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar
gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En
kızgın,
en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana.
İçimdeki
sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren senin sevgindi
ve
ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey
olduğunu anladım seninle...

Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk
yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden
tuttuğunda, patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi.
Menzil
sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok
edebilirdim.
Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana
ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen
girebilirdin.

Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı,
gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu,
olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da.
Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni
ve o
doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu
zaman.
Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni
yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.

Seni severken yorulmadım. çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün
yenilendim.
Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın.
Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.

Sevdim işte ötesi yok...

"Gitmek kolay;
Yürek yanar, gönül ağlar..."
İçimde fırtınalar kopar, bilmezsin...
Gözlerimden yağmurlar boyu yaşlar akar, görmezsin...
Her gördüğüm insanda mı bulurum güzel yüzünü,
Ya da duyduğum tüm sesler senin sesine benzemek zorunda mı?
Her köşe başında hayalinle karşılaşmasam olmaz mı?
Sensizim yine;
Büsbütün bi sensizlik...
Yüzün yok, sesin yok, nefesin, kokun, tenin...
Yoksun!!!
Bu kelimeyi yazmak bile acıtmaya yeterken canımı,
Bunu yaşamak ne kadar da ağır, bilemezsin...
Öyle bir hasret ki bu;
Hüzün bulutları gitmiyor üstümden,
Ölü toprağı kalkmıyor suretimden
Öyle bir sevgi ki bu;
Adını anarken yutkunamıyorum desem, anlarmısın?
Ya da,
"Okuduğum her cümlede
Konuştuğum her insanda
Gördüğüm her güzellikte sen de varsın,
Sen hep varsın...'' desem ne dersin?

Ve herşeye rağmen seni seviyorum desem...

Gözlerin bir çift yıldızdı
Gözlerin gözlerime takıldı
Hüzün vardı gözlerinde
Hasretliğin vardı sevgiye
Bakarken utanırdın bana
Bense kaybolurdum karalarında
Doyamam sabaha kadar bakmaya
Ve gözlerinde kaybolmaya derdin..
Öyle dalardın ki gözlerime
Gamzelerimi bile sonradan farkettin
Yıldızlarda söndü gidişinle
Bir çift yıldız sen kaldın gözlerimde
Her gece yüzünü unutmamak için
Kapatıp gözlerimi
Yüzünü getiriyorum aklıma
Ne sözlerin ne gözlerin çıkıyor aklımdan
Nede terkediyor beni sevdan.
Uzaklarda olsanda bil ki ey sevgili
Unutmadı bu yürek seni
Sen unutsanda gözlerimi
Ben kaybetsemde herşeyimi
Biliyorum ki ey sevgili
Terketmedi sevdan beni...

Sen bir çiçeksin
Buz tutmuş dağlar
Zirvesinde kardelensin
Kurumuş bataklıklar
Ortasında açmış birtek gül
Sen bir çiçeksin
Hiç solmayan.
--------------
Boynu bükük bir sarı gül misali hüzünlü
Hüzünlü ve de o sımsıcak bakışın yokmu,yakar beni
Ta derinlerde, çok derinlerde
Bir kibrit çakarlar sanki içimde
Alev alev yanar yüreğim.
---------------
Her bakışımda sana
Yüzünde hiç eskimeyen o tatlı tebessüm
Ve gözlerin deryalar kadar güzel
Deryalardanda güzel
Sen, kışın ortasında ilkbahar mevsimi
Mevsimlerin en güzelisin
Sen bir çiçeksin
Hiç solmayan.

Sonsuzluğa bak benimle olurmu canımı çalan sevgilim,
Sonsuzluğa bakan rüyaları gör benimle,
Uzaklardan doğan güneşin parlaklığını bana benzet olurmu,
Çıldırasıya sev beni bulutun rüzgarı sevmesi gibi,
Elimde ellerinle sar beni tıpkı gökyüzünün bulutları sarması gibi,
Hiç bırakma olurmu ne olur hiç bırakma,
Sonsuzluğa bakan o yolda sadece beni gör olurmu tıpkı benim seni gördüğüm gibi,
Gözyaşarını sil demiyorum bu sefer sana,
Ağlama demiyorum,
Ağla hıçkırarak sesinin en ulaşılmaz yerlerden duyulana kadar ağla,
Ağlaki gözyaşların yüreğime damlasın,
Ağlaki yüreğim hep senin gözyaşlarınla yıkansın,
Ağlaki sonsuza dek seninle sonsuzluğa baksın yüreğim......

Sevdim seni bir kere,
Vazgeçmem ölsem bile
Sen ne söylersen söyle,
Bu aşk bitmez bunu belle.

Seni düşündüm yine bu gece,
Anldım geçmiyor sensiz gece,
Yokluğun vuruyor beni derde,
Bu aşk bitmez bunu belle.

Sakın başkasını arama,
Bırakmam seni anlasana,
Yapsanda türlü numara,
Bu aşk bitmez bunu belle.

İstediğini yapmadım mı?
Sana bakanları harcamadım mı?
Senin için ölümü göze almadım mı?
Bu aşk bitmez bunu belle.

Yaşamak için ihtiyaç duyduğum
Soluk aldığım havasın sen...
Ümitsizliğe kapıldığım da
Yarınlara ışığımsın sen...

Gerçeklerle yüzleşirken
Ayaklarımın bastığı toprağımsın
Bunaltan yaz sıcaklarında
Serinliği yaşadığım denizimsin...
İçim acıdığında yada
Sevincimi paylaşırken
Özgürce akıttığım gözyaşımsın...
Dertlerden sıyrılıp
Kendimi dinlerken
Paylaştığım yanlızlığımsın...
Yüreğimde sakladığım
en değerli hazinem sevgimsin sen...
kimselere anlatamadığım
paylaşımı imkansız savaşımsın sen..
Aldığım nefeste
Bastığım her yerde
Baktığım her şeyde
Sen varsın...
Anla artık birtanem
SEN benim herşeyimsin.....